Blogbericht

Het gaat niet om de bestemming…

By 27 september 2019 januari 19th, 2020 No Comments

We wisten niet zoveel, alleen de naam van het plaatsje, Castel Trosino, en dat deze een prachtige en grote waterval had. Je kon ervan afspringen en dan beleefde je een vrije val van 5 meter. Maar dat het wel even zoeken (en klimmen) zou zijn. Precies navertellen, kon ze het zelf ook niet. Dus gingen we op een doordeweekse ochtend na ons dagelijks ritueel bij de lokale ijssalon, met een cappuccino & voor ieder een “vuoto” (Italiaanse croissant) vol frisse moed op stap.  We hadden van Moria, onze Italiaanse vriendin met Belgische roots gehoord hoe heerlijk koel het tijdens de wandeling was geweest en dat vooral het zwemmen in de natuur, met als hoogtepunt een sprong in het diepe door de waterval zo spectaculair was geweest. Met foto’s als bewijsmateriaal en als enige referentie, waren we als gezin optimistisch en overtuigd dat wij die route zelf ook wel zouden vinden… .

De route richting de waterval was iig veelbelovend. Ergens deed het me ook herinneren aan onze vakanties vroeger in de Dordogne van Frankrijk. We kwamen uit bij een kasteel, Borgo Medievale di Castel Trosino, maar bleek al gauw dat deze pracht on niet dichterbij onze eindbestemming zou komen. Omdat we ons dat als doel hadden gesteld, besloten we verder te gaan en het kasteel te laten wat het was….We parkeerden de auto, bij een kabbelend beekje een stuk verder. Dat beekje was een start. De vele prachtige vlinders die we onderweg tegenkwamen moedigden ons aan. We dachten de waterval te horen, ver weg. Na een tijdje wandelen, het werd al best warm, bleek het een stuwdam te zijn. Onder de indruk van het “natuur”-geweld en best een beetje teleurgesteld dat het niet de beloofde waterval was, liepen we rustig en “geduldig” voort. We liepen 1 – 2 uur en toen kregen we honger. We moesten concluderen dat we het hier niet zouden vinden. Eerst lunchen dan maar en vandaar weer verder. In het restaurant zouden ze ons vast verder kunnen helpen!

En dat was ook zo :)! We bestelden eerst antipasti voor onszelf, lokale lekkernijen bestaand uit vlees en klaas en voor de meisjes een lekkere pasta. Meer dan voldoende en de tafelwijn overheerlijk.

Met lichte alcohol in de benen gingen we verder en de beloofde waterval bleek dichterbij geweest dan we dachten! Je moet het gewoon even weten te vinden. Maar dat is makkelijke gezegd dan gedaan.. De wandeling in de ochtend was al de moeite waard geweest, deze waterval was de spreekwoordelijke kers op de taart!

De rest van de middag zijn we er gebleven. Het was de klim dubbel en dwars waard. Gezekerd met touwen hielpen we elkaar naar beneden, best even spannend en zorg voor makkelijke schoenen! (Waterschoentjes mee is een tip voor het vervolg dat komen gaat). En dan gewoon genieten van dit onvergetelijke avontuur samen. Het water is ijskoud, maar in de zomer geen overbodige luxe. En wat is het fijn om zo in de natuur te zijn. Een prachtige plek en wellicht een van de beter bewaarde geheimen van Le Marche! Veel moeite toegewenst en draagt u het geheim met ons mee..?